Mahabharata 7.2.17 — Drona Parva, Adhyaya 2, Shloka 17
Droṇa-parva Adhyāya 2: Karṇa’s lament, vow, and battle preparation after Bhīṣma’s fall
यमौ रणे यत्र यमोपमौ बले ससात्यकिर्यत्र च देवकीसुत: । न तद्धलं कापुरुषो 5 भ्युपेयिवान् निवर्तते मृत्युमुखान्न चासुभृत्
yamau raṇe yatra yamopamau bale sasātyakir yatra ca devakīsutaḥ | na tad dhalaṁ kāpuruṣo 'bhyupeyivān nivartate mṛtyumukhān na cāsubhṛt ||
સંજય બોલ્યો—જ્યાં રણભૂમિમાં યમ સમાન બળવાન યુગલ નકુલ અને સહદેવ ઊભા છે, જ્યાં સાત્યકી અને દેવકીપુત્ર શ્રીકૃષ્ણ પણ છે—એવી સેના માં જે કાયર પ્રવેશે, તે મૃત્યુના મુખમાંથી પ્રાણ લઈને પાછો ફરતો નથી।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the kṣatriya ethic of courage: entering a righteous battle while lacking resolve is self-destructive. It also highlights how the presence of formidable warriors—and especially Kṛṣṇa—renders the opposing force terrifying to the faint-hearted.
Sañjaya is describing the battlefield situation to Dhṛtarāṣṭra, emphasizing the strength and fearsome composition of the side where Nakula, Sahadeva, Sātyaki, and Kṛṣṇa are present, and asserting that a coward who confronts such a force will not survive.
Ask anything about this verse
A free Google sign-in keeps your chat saved across web and the app.
Read Mahabharata in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.