Shloka 11
स क्षिप्रं वधमन्विच्छन्नात्मनो 5भिमुखो रणे । न हन्यां मानवश्रेष्ठान् संग्रामे सुबहुनिति
sa kṣipraṁ vadham anvicchann ātmano 'bhimukho raṇe | na hanyāṁ mānavaśreṣṭhān saṅgrāme subahūn iti |
રણમાં સામસામે રહીને તેઓ શીઘ્ર જ પોતાના વધની ઇચ્છા કરવા લાગ્યા. ‘આ સંગ્રામમાં હવે હું અનેક શ્રેષ્ઠ પુરુષોનો વધ ન કરું’ એમ વિચારી મહાબાહુ દેવવ્રત (ભીષ્મ)એ નજીક ઊભેલા પાંડુનંદન યુધિષ્ઠિરને કહ્યું.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even within the duty-bound violence of war, the verse highlights an ethical impulse toward restraint: Bhīṣma reflects on limiting harm to “many excellent men,” showing that dharma in conflict includes moral deliberation, not mere aggression.
Sañjaya reports that Bhīṣma, facing the battle, turns toward a death-seeking resolve and, motivated by a wish not to slaughter numerous great warriors, approaches and begins speaking to Yudhiṣṭhira, setting up the next dialogue.