Shloka 27
प्रययौ समरे तूर्ण तव पुत्रस्य शासनात् । नर्दमानो महानादं प्रावृषीव बलाहक:,आपके पुत्र दुर्योधनके ऐसा कहनेपर उसकी आज्ञासे बलवान् एवं प्रतापी राक्षसराज अलम्बुष तुरंत ही वर्षाकालके मेघकी भाँति जोर-जोरसे गर्जना करता हुआ समरभूमिमें गया
sañjaya uvāca |
prayayau samare tūrṇaṁ tava putrasya śāsanāt |
nardamāno mahānādaṁ prāvṛṣīva balāhakaḥ ||
તમારા પુત્રની આજ્ઞાથી તે તત્કાળ સમરમાં ગયો; વર્ષાકાળના મેઘની જેમ મહાનાદથી ગર્જના કરતો આગળ વધ્યો.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how swiftly martial agents act under a ruler’s command, illustrating the ethical tension between obedience to authority and the larger moral consequences of war.
After Duryodhana issues an order, Alambuṣa immediately enters the battle, roaring loudly like a monsoon rain-cloud as he advances onto the battlefield.