Abhimanyu’s Śrāddha; Vyāsa’s Assurance of the Unborn Heir (अभिमन्योः श्राद्धं तथा गर्भरक्षणोपदेशः)
पर्यवार्यत संक्रुद्ध: स द्रोणादिभिराहवे । “अर्जुन संशप्तकोंके साथ युद्ध करते हुए संग्राम-भूमिसे बहुत दूर हट गये थे। इस अवसरसे लाभ उठाकर क्रोधमें भरे हुए द्रोणाचार्य आदि कई वीरोंने मिलकर उस बालकको चारों ओरसे घेर लिया
paryavāryata saṅkruddhaḥ sa droṇādibhir āhave |
વૈશંપાયન બોલ્યા— ક્રોધથી ભરાયેલા દ્રોણાચાર્ય વગેરે વીરોએ યુદ્ધભૂમિમાં તે બાલકને ચારેય તરફથી ઘેરી લીધો. કારણ કે અર્જુન સંશપ્તકો સાથે યુદ્ધ કરતાં કરતાં રણભૂમિથી ઘણો દૂર ખસી ગયા હતા; એ અવસરનો લાભ લઈને દ્રોણાચાર્ય તથા અન્ય યોદ્ધાઓ ક્રોધમાં ભરાઈ એકત્ર થઈ તેને સર્વ તરફથી ઘેરી બેઠા.
वैशम्पायन उवाच
The passage highlights how anger and opportunism in warfare can lead to collective aggression against a vulnerable opponent, raising questions about yuddha-dharma (ethical conduct in battle) and the need for restraint even amid tactical advantage.
While Arjuna is drawn far away fighting the Saṁsaptakas, Droṇa and other warriors seize the opening and, in anger, surround a boy on the battlefield, isolating him by coordinated encirclement.