Shloka 103
युद्धसंग्रहः
Kurukṣetra Campaign in Summary
तथा किलकिलाशब्दैर्भूधरो5भून्मनोहर: । कुछ लोग क्रीडा आदिमें आसक्त होकर दूसरे कार्योंकी ओर ध्यान नहीं देते थे
tathā kilakilāśabdair bhūdharo ’bhūn manoharaḥ |
આ રીતે ‘કિલકિલા’ના નાદો અને આનંદના કોલાહલથી ગુંજતું તે પર્વત અત્યંત મનોહર લાગતો હતો. કેટલાક લોકો ક્રીડામાં આસક્ત થઈ અન્ય કાર્યો તરફ ધ્યાન આપતા નહોતા; ઘણા હર્ષમદથી ઉન્મત્ત બન્યા હતા; કેટલાક કૂદતા-ફાંદતા ઊંચા સ્વરે શોર મચાવતા અને કિલકારીઓ ભરતા હતા. આ સર્વ ધ્વનિઓથી પ્રતિધ્વનિત થઈ તે ગિરિપ્રદેશ પરમ રમણીય બન્યો.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse primarily offers a vivid narrative image rather than a direct moral injunction: collective joy and play can become so absorbing that people neglect other duties. Implicitly, it points to the human tendency toward distraction in pleasure, a theme often balanced in the Mahābhārata by reminders of dharma and responsibility.
The scene describes a mountain area filled with festive noise—jubilant cries and loud commotion from people playing, jumping, shouting, and celebrating—making the mountain itself seem beautiful and enchanting due to the echoing sounds.