Shloka 26
Kṛṣṇa’s Departure, Auspicious Omens, and the Opening of the Uttaṅka Dialogue (कृष्णप्रयाण-निमित्त-उत्तङ्कसंवाद-प्रारम्भः)
ददृशाते महाराज धृतराष्ट्रं जनेश्वरम् । विदुरं च महाबुद्धिं राजानं च युधिष्ठिरम्
Vaiśampāyana uvāca | dadṛśāte mahārāja dhṛtarāṣṭraṃ janeśvaram | viduraṃ ca mahābuddhiṃ rājānaṃ ca yudhiṣṭhiram | indra-bhavanaka-samāna-śobhā-pānevale dhṛtarāṣṭrasya mahale tayor dadarśatuḥ rājānaṃ dhṛtarāṣṭraṃ mahābuddhimantaṃ viduraṃ ca rājānaṃ yudhiṣṭhiram |
વૈશમ્પાયન બોલ્યા—મહારાજ, તે બે જણાએ મનુષ્યોના અધિપતિ ધૃતરાષ્ટ્રને, મહાબુદ્ધિમાન વિદુરને અને રાજા યુધિષ્ઠિરને દર્શન કર્યા. ઇન્દ્રભવન સમાન તેજસ્વી ધૃતરાષ્ટ્રના મહેલમાં તેમને ધૃતરાષ્ટ્ર, વિદુર અને યુધિષ્ઠિરનો સન્મુખ દર્શન પ્રાપ્ત થયો.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic social order: power is approached through proper audience and respect, while true governance is strengthened by wisdom (Vidura) standing alongside kings (Dhṛtarāṣṭra and Yudhiṣṭhira). Splendor is presented as secondary to righteous conduct and counsel.
Two visitors arrive at Dhṛtarāṣṭra’s splendid palace and meet (have darśana of) Dhṛtarāṣṭra, Vidura, and Yudhiṣṭhira. The narration frames a formal court encounter in the aftermath of the great war, signaling renewed engagement with elders and advisers.