Shloka 18
Adhyāya 51: Kṛṣṇa’s Leave-Taking and Departure for Dvārakā (द्वारकागमनानुमति)
सुरापो ब्रह्महा स्तेयी भ्रूणहा गुरुतल्पग: । तपसैव सुतप्तेन मुच्यते किल्बिषात् ततः
surāpo brahmahā steyī bhrūṇahā gurutalpagaḥ | tapasaiva sutaptena mucyate kilbiṣāt tataḥ ||
વાયુએ કહ્યું—મદિરાપાન કરનાર, બ્રાહ્મણહંતક, ચોર, ભ્રૂણનાશક અને ગુરુની શય્યાનું ઉલ્લંઘન કરનાર—એવો ઘોર પાપી પણ જો સાચી રીતે અત્યંત તપ કરે, તો માત્ર તપસ્યાથી જ તે પાપબોજમાંથી મુક્ત થાય છે.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that even the gravest moral transgressions are not beyond remedy: sincere, intense tapas (austerity and disciplined self-purification) can remove the burden of guilt and restore moral standing.
Vāyu-deva is speaking and enumerates major sins recognized in dharma traditions, asserting that rigorous austerity functions as a means of expiation and release from the resulting moral taint.