Shloka 25
Mokṣa-dharma Yoga-Upadeśa: Equanimity, Sense-Restraint, and Vision of the Ātman (आत्मदर्शन-योगोपदेशः)
अन्यान्याश्षैव तनवो यशथेष्टं प्रतिपद्यते । विनिवृत्य जरां मृत्युंन शोचति न हृष्पति
anyānyāś caiva tanavo yathā-iṣṭaṁ pratipadyate | vinivṛtya jarāṁ mṛtyuṁ na śocati na hṛṣyati ||
બ્રાહ્મણે કહ્યું—એવો યોગી પોતાની ઇચ્છા મુજબ અનેક પ્રકારના દેહ ધારણ કરી શકે છે. જરા અને મૃત્યુને પણ પાછાં ફેરવી દે છે; તે ન શોક કરે છે, ન હર્ષિત થાય છે.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The core teaching is equanimity born of yogic realization: even extraordinary attainments (such as assuming forms at will) are secondary to the inner freedom that neither collapses into grief nor rises into elation.
A Brāhmaṇa speaker describes the capacities and inner state of a perfected yogin—able to take on bodies at will and to overcome the fear of aging and death—while emphasizing the hallmark of such perfection: freedom from emotional extremes.