Shloka 19
Dehānta (Cyavana) and Upapatti: Kāśyapa’s Questions and the Siddha’s Account of Death, Pain, and Karmic Re-embodiment
दृश्यन्ते संत्यजन्तश्न॒ शरीराणि द्विजर्षभ । गर्भसंक्रमणे चापि मर्मणामतिसर्पणे
dṛśyante santyajantaś ca śarīrāṇi dvijarṣabha | garbha-saṅkramaṇe cāpi marmaṇām ati-sarpaṇe ||
સિદ્ધે કહ્યું—હે દ્વિજર્ષભ! પ્રાણીઓ પોતાના શરીરોનો ત્યાગ કરતા દેખાય છે. ગર્ભમાં પ્રવેશ સમયે પણ અને મર્મસ્થાનો તથા સાંધાઓના વિક્ષોભમાં પણ એવી જ પીડા થાય છે. તેથી જન્મ અને મૃત્યુ—બન્ને તીવ્ર વેદનાથી ચિહ્નિત છે.
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
That intense suffering accompanies both birth and death; recognizing this, one should cultivate detachment from the body and live according to dharma rather than clinging to transient embodiment.
A Siddha addresses a Brahmin, pointing to the observable fact of beings leaving their bodies and comparing the pain of dying with the pain involved in entering the womb and the disturbance of vital points, to underscore the harshness of embodied existence.