Shloka 18
Dehānta (Cyavana) and Upapatti: Kāśyapa’s Questions and the Siddha’s Account of Death, Pain, and Karmic Re-embodiment
वेदनाभि: परीतात्मा तद् विद्धि द्विजसत्तम । जातीमरणसंविग्ना: सततं सर्वजन्तवः
vedanābhiḥ parītātmā tad viddhi dvijasattama | jātimaraṇasaṃvignāḥ satataṃ sarvajantavaḥ ||
સિદ્ધે કહ્યું—હે દ્વિજસત્તમ! આ વાત સારી રીતે જાણ: મૃત્યુકાળે દેહધારી જીવ શરીર અને મનને ઝપટે એવી વેદનાઓથી ઘેરાઈ જાય છે. તેથી જ જગતમાં સર્વ પ્રાણીઓ સદા જન્મ અને મરણથી વ્યાકુળ રહે છે.
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
That embodied life is pervaded by suffering and anxiety centered on the cycle of birth and death; recognizing this is meant to awaken dispassion (vairāgya) and a search for liberation-oriented dharma.
A Siddha instructs a learned interlocutor (addressed as ‘best of the twice-born’) about the universal condition of beings: at death the person is overwhelmed by pain, and therefore creatures remain constantly troubled by the inevitability of birth and death.