Shloka 6
अश्रमवासिनां विषादः — Lament in Hastināpura after the Elders’ Forest Withdrawal
वैशम्पायन उवाच ते<नुज्ञातास्तदा राजन् कुरुराजेन पाण्डवा: । विविधान्यन्नपानानि विश्राम्यानुभवन्ति ते,वैशम्पायनजीने कहा--राजन्! कुरुराज धृतराष्ट्रने पाण्डवोंको नाना प्रकारके अन्न- पान ग्रहण करनेकी आज्ञा दे दी थी; अतः वे वहाँ विश्राम पाकर सभी तरहके उत्तम भोजन करते थे
vaiśampāyana uvāca te 'nujñātās tadā rājan kururājena pāṇḍavāḥ | vividhāny annapānāni viśrāmyānubhavanti te ||
વૈશમ્પાયને કહ્યું—રાજન, તે સમયે કુરુરાજ ધૃતરાષ્ટ્રે પાંડવોને અનુમતિ આપી હતી; તેથી તેઓ ત્યાં વિશ્રામ મેળવી વિવિધ પ્રકારના અન્ન-પાનનો ઉપભોગ કરતા હતા.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic conduct through consent and hospitality: the Pāṇḍavas do not act on entitlement but accept what is duly permitted by the elder Kuru king, reflecting restraint, respect for authority, and the ethical duty of a host to provide food and rest.
Dhṛtarāṣṭra, referred to as the Kuru king, grants the Pāṇḍavas permission to take food and drink; they rest and partake of the provisions. It depicts a calm interlude in the Āśramavāsika setting, emphasizing orderly care and courteous relations.