Shloka 128
Puṣkara-Śapatha Itihāsa (Agastya–Indra Dispute at the Tīrthas) | पुष्कर-शपथ-आख्यानम्
ज्ञातीनां गृहमध्यस्था सक्तूनत्तु दिनक्षये । अभोग्या वीरसूरस्तु बिसस्तैन्यं करोति या
jñātīnāṁ gṛhamadhyasthā saktūn attu dinakṣaye | abhogyā vīrasūrastu bisastainyaṁ karoti yā ||
વિશ્વામિત્રે કહ્યું—જે સ્ત્રીએ મૃણાલ/બિસ ચોરી કર્યું હોય, તે સગાં-સંબંધીઓ વચ્ચે ઘરમાં રહીને પણ અપમાનિત રહે છે, દિવસના અંતે માત્ર સત્તૂ ખાય છે; કલંકિત હોવાથી પતિના દાંપત્યસુખ માટે અયોગ્ય બને છે; અને બ્રાહ્મણી હોવા છતાં ક્ષત્રિય સ્વભાવનો ઉગ્ર, વીર પુત્ર જનમે છે—આ તેનું પાપફળ છે।
विश्वामित्र उवाच
Educational Q&A
Even seemingly minor theft is treated as adharma that stains one’s social standing and domestic harmony; the verse presents moral causality through consequences affecting reputation, marital life, and offspring.
Viśvāmitra is enumerating the karmic/social penalties assigned to a woman who commits theft of lotus-stalk fibres (bisa/mṛṇāla), describing a life of household disgrace, meagre food, conjugal exclusion, and the birth of a fierce warrior-like son despite her brāhmaṇa status.