Shloka 8
अलोभोपाख्यानम् — शुनःसख-यातुधानी-संवादः
The Allegory of Non-Greed: Śunaḥsakha and the Yātudhānī
भरतनन्दन! सोमके कहनेसे वे पितरोंसहित देवता मैरुपर्वतके शिखरपर विराजमान ब्रह्माजीके पास गये ।।
bharatanandana! somakena ukte te pitaraiḥ saha devāḥ meruparvataśikhare virājamānaṃ brahmāṇaṃ samupajagmuḥ. pitarā ūcuḥ—nivāpānnena bhagavan bhṛśaṃ pīḍyāmahe vayam; prasādaṃ kuru no deva, śreyo naḥ saṃvidhīyatām.
ભીષ્મે કહ્યું—હે ભરતનંદન! સોમના કહ્યાથી દેવગણ પિતૃઓ સાથે મેરુ પર્વતના શિખર પર બિરાજમાન બ્રહ્મા પાસે ગયા. પિતૃઓ બોલ્યા—“ભગવન્! શ્રાદ્ધના નિવાપ અન્નને સતત ભક્ષણ કરતાં અમે અત્યંત પીડાઈએ છીએ. હે દેવ! અમ પર પ્રસન્ન થાઓ અને અમારા માટે શ્રેયની વ્યવસ્થા કરો.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even sacred rites like śrāddha must be aligned with genuine welfare (śreyas). The verse frames ritual not as mechanical consumption but as something overseen by divine order and responsive to the well-being of those it is meant to benefit—hence the Pitṛs seek Brahmā’s guidance for a truly beneficial arrangement.
Prompted by Somaka’s request, the gods and the ancestral Pitṛs go to Brahmā on Mount Meru. The Pitṛs report that constant intake of śrāddha offerings (nivāpa) is causing them distress and ask Brahmā to show grace and establish a better, welfare-producing solution.