Shloka 2
Pitṛ-śrāddha-haviḥ-phala-nirdeśa
Offerings for Ancestors and Their Stated Results
देवता बोले--प्रभो! आपने जिसे वर दे रखा है, वह तारक नामक असुर देवताओं और ऋषियोंको बड़ा कष्ट दे रहा है। अतः उसके वधका कोई उपाय कीजिये ।। तस्माद् भयं समुत्पन्नमस्माकं वै पितामह । परित्रायस्व नो देव न हाुन्या गतिरस्ति न:,पितामह! देव! उस असुरसे हमलोगोंको भारी भय उत्पन्न हो गया है। आप हमारी उससे रक्षा करें; क्योंकि हमारे लिये दूसरी कोई गति नहीं है
devatā ūcuḥ—prabho! āpne jise vara de rakhā hai, vah tāraka-nāmaka asura devatāoṃ aur ṛṣiyoṃ ko baṛā kaṣṭa de rahā hai; ataḥ uske vadha kā koī upāya kījiye. tasmād bhayaṃ samutpannam asmākaṃ vai pitāmaha; paritrāyasva no deva, nānyā gatir asti naḥ.
દેવોએ કહ્યું—“પ્રભુ! તમે જેને વર આપ્યો છે તે તારક નામનો દૈત્ય દેવો અને ઋષિઓને ભારે કષ્ટ આપે છે. તેથી તેના વધનો કોઈ ઉપાય કરો. પિતામહ! આથી અમને મહાભય ઉપજ્યું છે. દેવ! અમારી રક્ષા કરો; કારણ કે અમારે માટે બીજી કોઈ ગતિ નથી.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Power granted through boons must ultimately align with dharma; when a boon-holder becomes a source of adharma and suffering, the divine order seeks a lawful remedy. The verse also highlights śaraṇāgati—turning to a higher authority as the final refuge when all other options fail.
The gods, distressed by the asura Tāraka’s oppression of both devas and ṛṣis, approach the ‘Grandfather’ (Brahmā) and plead for protection and a means to bring about the demon’s death, stating they have no other refuge.