Shloka 31
Go-dāna-stuti and Ghṛta-Japa
Praise of cow-gift and ghee-centered recitation
नरपतिरभवत् सदैवताभ्य: प्रयतमनास्त्वभिसंस्तुवंश्ष ता: सम । न च धुरि नृप गामयुक्त भूय- स्तुरगवरैरगमच्च यत्र तत्र
narapatir abhavat sadaivatābhyaḥ prayatamanās tv abhisamstuvanṣ tāḥ samaḥ | na ca dhuri nṛpa gāmayukta-bhūyas turagavarair agamac ca yatra tatra ||
વૈશંપાયન બોલ્યા—એ નૃપતિ દેવતાઓ પ્રત્યે સદા ભક્ત, સંયત મન અને સમભાવથી યુક્ત રહી યોગ્ય સ્તુતિ કરતો રહ્યો. અને હે રાજન! તે ફરી ક્યારેય બળદોના જુએમાં બંધાયો નહીં; ઉત્તમ ઘોડાઓથી યુક્ત થઈ જ્યાં-ત્યાં સ્વચ્છંદ રીતે વિહરતો રહ્યો.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A ruler’s excellence is shown by disciplined mind (prayata-manāḥ), devotion to the divine (daivatābhyaḥ), and equanimity (samaḥ). Praise and worship should be performed with steadiness and humility, not driven by ego or restlessness.
Vaiśampāyana describes a king who becomes consistently devout and self-controlled, offering proper praise to the gods. The verse also paints a vivid image of his movement—no longer constrained like a slow, yoked conveyance, he travels about with fine horses, suggesting renewed vigor and purposeful conduct.