Shloka 18
अध्याय ५६ — च्यवन–कुशिकसंवादः
Cyavana–Kuśika Dialogue on Lineage, Conflict, and Transmission
रसालापूपकांश्रित्रानू मोदकानथ खाण्डवान् | रसान् नानाप्रकारांश्व वन्यं च मुनिभोजनम्
bhīṣma uvāca | rasālāpūpakāṃś cāpi trīn modakān atha khāṇḍavān | rasān nānāprakārāṃś ca vanyaṃ ca munibhojanam ||
ભીષ્મે કહ્યું—શાપના ભયથી રાજાએ અનેક પ્રકારની સ્વાદિષ્ટ વસ્તુઓ મંગાવીને ગોઠવી દીધી—મધુર પેય અને શરબત, પૂવા અને પકવાન, નાનાવિધ મોદક, ખાંડની મીઠાઈઓ અને અનેક રસ; તેમજ મુનિઓને યોગ્ય વન્ય આહાર—જંગલી કંદમૂળ અને વિવિધ ફળ—અને રાજભોગ્ય અનેક વ્યંજન, ગૃહસ્થો તથા વનવાસીઓ માટે યોગ્ય ભોજન પણ।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage highlights dharmic hospitality: a ruler should provide appropriate, varied, and context-sensitive food—fit for sages as well as for royal guests—showing respect and restraint, especially when moral consequences (such as a curse) are at stake.
Bhishma describes how a king, fearing the repercussions of offending holy persons, urgently procures and presents an extensive spread of foods—sweets, drinks, and forest fare suitable for ascetics—along with items typically enjoyed in royal households.