Shloka 26
Dāyavibhāga (Inheritance Apportionment) and Household Precedence — Dialogue of Yudhiṣṭhira and Bhīṣma
यस्त्वत्र मन्त्रसमयो भारयपत्योर्मिथ: कृत: । तमेवाहुर्गरीयांसं यश्चासौ ज्ञातिभि: कृत:
yas tv atra mantrasamayo bhāryāpatyor mithaḥ kṛtaḥ | tam evāhur garīyāṁsaṁ yaś cāsau jñātibhiḥ kṛtaḥ ||
ભીષ્મે કહ્યું—પતિ અને પત્ની પરસ્પર મંત્રોચ્ચારપૂર્વક જે પ્રતિજ્ઞા કરે છે, તે જ સર્વોત્તમ અને સૌથી ભારવાળી માનવામાં આવે છે. અને જો એ જ બંધનને સગા-સંબંધીઓ પણ સ્વીકારી સમર્થન આપે, તો તે વધુ પ્રશંસનીય બને છે—કારણ કે તેમાં વ્યક્તિગત વ્રત સાથે સામાજિક મંજૂરી અને સ્થિરતા પણ જોડાય છે.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A marital bond is strongest when it is a mutual vow solemnized through proper ritual (mantra-recitation). Its ethical force becomes even firmer when the wider family (kinsmen) also affirms it, joining personal commitment with social responsibility.
Bhishma is instructing on dharma-related norms, explaining which kind of marital commitment is considered most authoritative: the spouses’ ritually sanctified mutual pledge, especially when supported by relatives.