Shloka 24
पात्रलक्षण-परिक्षा (Pātra-Lakṣaṇa Parīkṣā) — Criteria for a Worthy Recipient
ब्राह्मणं जातिसम्पन्नं धर्मज्ञं संशितं शुचिम् । अपरेषां परेषां च परेभ्यश्रैव येडपरे
brāhmaṇaṁ jātisampannaṁ dharmajñaṁ saṁśitaṁ śucim | apareṣāṁ pareṣāṁ ca parebhyaś caiva ye ’pare ||
વાયુદેવે કહ્યું—ઉત્તમ કુળમાં જન્મેલો, ધર્મજ્ઞ, સંયમી અને શુચિ એવો બ્રાહ્મણ (જન્મે અને હાજર રહે) એવી પણ કામના કરવી જોઈએ. નાના-મોટા સૌમાં, અને મોટા ગણાતાંમાં પણ, બ્રાહ્મણોને જ શ્રેષ્ઠ માનવામાં આવ્યા છે. એવા બ્રાહ્મણો જેને પ્રશંસા કરે તે મનુષ્ય વધે છે; અને જે બ્રાહ્મણોની નિંદા કરે તે શીઘ્ર પરાભવ પામે છે.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that society should value and support disciplined, pure, dharma-knowing Brahmins, and that honoring such learned and virtuous people leads to prosperity, while disparaging them leads to swift decline.
Vāyu is speaking in a didactic context, emphasizing the superior esteem accorded to Brahmins and the practical consequences—growth through their approval and defeat through their condemnation—thereby reinforcing norms of reverence toward dharma-authorities.