Shloka 113
Pūjya-namaskārya-prakaraṇa
On Those Worthy of Honor and Salutation
पर्याये तात कम्मिंश्रिद् ब्राह्मण्यमिह विन्दति । ब्राह्मण जो-जो जिस प्रकार करना चाहता है
śakra uvāca | paryāye tāta kasmiṃś cid brāhmaṇyam iha vindati | tāta jīvaḥ asya jagataḥ antar anekāsu yoniṣu bhraman bāhulyena janma labhate | evaṃ janma-janmāntareṣu kadācit sa brāhmaṇatvaṃ prāpnoti |
શક્રે કહ્યું—વત્સ! કાળના ક્રમમાં આ લોકમાં જીવ પોતાના કર્માનુસાર કોઈ એક વળાંકે બ્રાહ્મણત્વ પ્રાપ્ત કરે છે. અનેક યોનિઓમાં ભ્રમણ કરતો દેહધારી વારંવાર જન્મ લે છે; અને આમ અનેક જન્મો પછી ક્યારેક બ્રાહ્મણસ્થિતિને પામે છે.
शक्र उवाच
Educational Q&A
Brahminhood is presented as something attained in due course through the long wandering of the jīva across many births—implying a moral-spiritual maturation shaped by karma and discipline rather than a merely accidental or momentary condition.
Indra (Śakra) is instructing a listener addressed as “tāta,” explaining how beings transmigrate through many forms and, at some point in that sequence of births, may attain the status of a brāhmaṇa.