Shloka 95
मातङ्ग–शक्रसंवादः
Mataṅga–Śakra Dialogue on Tapas, Status, and Moral Qualities
उस्रां पुष्टां मिषतीं विश्वभोज्या- मिरावतीं धारिणीं भूधराणाम् | शिष्टाश्रयाममृतां ब्रह्म॒कान्तां गड्जां श्रयेदात्मवान् सिद्धिकाम:
usrāṁ puṣṭāṁ miṣatīṁ viśvabhojyām irāvatīṁ dhāriṇīṁ bhūdharāṇām | śiṣṭāśrayām amṛtāṁ brahmakāntāṁ gaṅgāṁ śrayed ātmavān siddhikāmaḥ ||
સિદ્ધે કહ્યું—જે અમૃતમય દૂધ આપનારી, ગાયની જેમ સૌને પોષણ આપનારી, સર્વને જોનારી, સમગ્ર જગત માટે ઉપકારક, અન્નદાત્રી અને પર્વતોને ધારણ કરનારી છે; જેમનો આશ્રય શિષ્ટ પુરુષો લે છે, જેમને બ્રહ્માજી પણ પ્રાપ્ત કરવા ઇચ્છે છે, અને જે અમૃતસ્વરૂપા છે—એવી ભગવતી ગંગાનો સિદ્ધિ ઇચ્છનાર જિતાત્મા પુરુષે અવશ્ય આશ્રય લેવો જોઈએ.
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
Spiritual success (siddhi) is linked with self-mastery and taking refuge in a purifying, dharmic power symbolized by Gaṅgā. The verse teaches that devotion is most effective when paired with ātmavat (self-control) and when directed toward a universally beneficent, sanctifying presence.
A Siddha is describing the greatness of Gaṅgā through a chain of epithets—nourishing, world-benefiting, sustaining, refuge of the noble, desired even by Brahmā—and concludes with an injunction: the siddhi-seeking, disciplined person should resort to her.