Shloka 93
मातङ्ग–शक्रसंवादः
Mataṅga–Śakra Dialogue on Tapas, Status, and Moral Qualities
भ्रातृभि: सहितश्चक्रे यथावदनुपूर्वश: । ये सभी महात्मा महर्षि जब भीष्मजीको देखनेके लिये वहाँ पधारे
bhrātṛbhiḥ sahitaś cakre yathāvad anupūrvaśaḥ | ye sabhī mahātmā maharṣi jab bhīṣmajī ko dekhane ke liye vahāṁ padhāre, tab bhāiyoṁ-sahit rājā yudhiṣṭhir ne unakī kramaśaḥ vidhivat pūjā kī | ṛṣiṣṭatāṁ viṣṇupadīṁ purāṇāṁ supuṇyatoyāṁ manasāpi loke | sarvātmanā jāhnavīṁ ye prapannās te brahmaṇaḥ sadanaṁ samprayātāḥ ||
વૈશંપાયને કહ્યું—ભાઈઓ સાથે રાજા યુધિષ્ઠિરે, ભીષ્મજીના દર્શન માટે આવેલા તે મહાત્મા મહર્ષિઓનું ક્રમશઃ અને વિધિપૂર્વક યથોચિત પૂજન-સત્કાર કર્યું. અને જાહ્નવી ગંગા—જેનાં સ્તુતિ ઋષિઓ કરે છે, જે ભગવાન વિષ્ણુના ચરણોથી ઉત્પન્ન, અતિ પ્રાચીન અને પરમ પાવન જળથી પરિપૂર્ણ છે—જે લોકો આ લોકમાં મનથી પણ સર્વાત્મભાવથી તેમની શરણ લે છે, તેઓ દેહત્યાગ પછી બ્રહ્માના ધામને પ્રાપ્ત થાય છે.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Two linked dharmic ideals are emphasized: (1) proper, orderly honoring of worthy guests—especially sages—by a righteous king; and (2) the purifying, salvific power attributed to Gaṅgā (Jāhnavī), where even mental refuge taken wholeheartedly is said to yield exalted post-mortem attainment (Brahmaloka).
As sages arrive to see Bhīṣma, Yudhiṣṭhira, together with his brothers, receives and worships them according to ritual sequence. The passage then praises Gaṅgā as Viṣṇu-born and supremely holy, stating that those who take refuge in her attain Brahmā’s abode after death.