Shloka 30
पुण्यं त्रिलोकविख्यातं सर्वपापहरं शिवम् | हिमवानू् पर्वतश्चैव दिव्यौषधिसमन्वित:
bhīṣma uvāca | puṇyaṃ trilokavikhyātaṃ sarvapāpaharaṃ śivam | himavān parvataś caiva divyauṣadhisamanvitaḥ ||
ભીષ્મે કહ્યું—ત્રિલોકમાં વિખ્યાત, પુણ્ય, સર્વપાપહર અને કલ્યાણસ્વરૂપ ‘શિવ’નું સ્મરણ થાઓ; તેમજ દિવ્ય ઔષધિઓથી યુક્ત હિમવાન પર્વતનું પણ। તેમનું સ્મરણ અને વંદન ધર્માશ્રિત મંગળ છે—જે શુદ્ધિ આપે, રક્ષા કરે અને પાપ-તાપનો નાશ કરે।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Remembering and invoking what is universally ‘auspicious’ (śiva) and morally purifying (sarva-pāpa-hara) is presented as a means of cleansing wrongdoing and securing protection; sacred realities—both divine (Śiva/auspiciousness) and terrestrial (the Himalaya)—are treated as supports for dharmic life.
Bhishma is in the midst of an enumerative, protective discourse (rakṣā/śānti-like invocation) in which holy powers and sacred places are praised and called upon; this verse highlights the sin-destroying auspicious principle and the sanctity of the Himalaya as part of that larger recitation.