Shloka 6
युधिष्ठिरने कहा--पितामह! भाग्यहीन मनुष्य बलवान हो तो भी उसे धन नहीं मिलता और जो भाग्यवान् है
Yudhiṣṭhira uvāca—akāryam asakṛt kṛtvā dṛśyante hy arthanā narāḥ | dhanayuktāḥ svakarmasthā dṛśyante cāpare ’rthanāḥ ||
યુધિષ્ઠિરે કહ્યું—પિતામહ! અમે দেখি છીએ કે કેટલાય મનુષ્યો વારંવાર અધર્મકર્મ કરીને પણ ધનવિહોણા જ રહે છે; અને કેટલાય પોતાના ધર્માનુસાર કર્તવ્યમાં સ્થિર રહી ધનવાન બને છે—તથાપિ કેટલાક એવા પણ છે કે તેમ છતાં ગરીબ જ રહે છે. તો સમૃદ્ધિ પ્રાપ્ત થવાનું અધિષ્ઠાન શું છે—ભાગ્ય, આચરણ, કે બીજું કંઈ?
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse frames a moral problem: material outcomes (wealth/poverty) do not always visibly align with ethical behavior. It pushes the inquiry toward a deeper understanding of karma, time, and destiny, and cautions against judging righteousness solely by prosperity.
In the Anuśāsana Parva dialogue, Yudhiṣṭhira questions Bhīṣma about the apparent mismatch between conduct and reward—observing that some who do wrong remain poor, while some who follow their duties are wealthy (and some still poor). He seeks an explanation of what truly governs fortune.