Shloka 16
तमध्वरे शंसितार: स्तुवन्ति रथन्तरे सामगाश्र स्तुवन्ति । त॑ ब्राह्मणा ब्रद्ममन्त्रै: स्तुवन्ति तस्मै हविरध्वर्यव: कल्पयन्ति
tam adhvare śaṁsitāraḥ stuvanti rathantare sāmagāś ca stuvanti | taṁ brāhmaṇā brahmamantraiḥ stuvanti tasmai havir adhvaryavaḥ kalpayanti ||
યજ્ઞમાં શંસિતા (સ્તોતાઓ) તેમની જ સ્તુતિ કરે છે; સામગાન કરનારા વિદ્વાનો રથંતર સામથી તેમની જ કીર્તિ ગાય છે. વેદજ્ઞ બ્રાહ્મણો બ્રહ્મમંત્રોથી તેમની જ સ્તવના કરે છે અને અધ્વર્યુ યજ્ઞમાં તેમના માટે હવિનો ભાગ નિર્ધારિત કરે છે.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the Supreme is the central recipient and meaning of Vedic sacrifice: every class of priest—reciters, Sāman-chanters, mantra-knowing Brahmins, and the Adhvaryu who handles offerings—directs praise and oblations to Him, showing ritual as coordinated devotion grounded in dharma.
Bhishma is describing how, within a properly conducted yajña, different officiants perform their specialized roles—recitation, chanting, mantra-praise, and allotting oblations—yet all these actions converge on honoring the same divine object of worship.