Shloka 1
अपना छा | अ:-फक्राछ सप्तपञ्चाशर्दाधिकशततमोब् ध्याय: कप नामक दानवोंके द्वारा स्वर्गलोकपर अधिकार जमा लेनेपर ब्राह्म॒णोंका कपोंको भस्म कर देना
bhīṣma uvāca
tṛṣṇīm āsīd arjunas tu pavanastv abravīt punaḥ |
śṛṇu me brāhmaṇeṣv eva mukhyaṃ karma janādhipa ||
ભીષ્મે કહ્યું— “યુધિષ્ઠિર! એટલું થયા છતાં કાર્તવીર્ય અર્જુન મૌન જ રહ્યો. ત્યારે વાયુદેવે ફરી કહ્યું— ‘હે નરાધિપ! બ્રાહ્મણોને વિશેષ રીતે સંબંધિત મુખ્ય કર્તવ્યો અને શ્રેષ્ઠ આદર્શ કર્મો મારી પાસેથી સાંભળો.’”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse frames a dharma-instruction: the Wind-god is about to enumerate the foremost ‘karma’ (duties/exemplary conduct) specifically associated with Brahmins, implying that social and ethical order depends on each varṇa upholding its highest responsibilities.
In Bhishma’s narration to Yudhishthira, Kartavīrya Arjuna falls silent; Vāyu resumes speaking and invites the king to hear further about the principal duties of Brahmins, continuing the didactic dialogue.