Shloka 38
अध्याय १६ — शङ्कर-उमा-वरदानम् तथा तण्डि-स्तुतिः (Śaṅkara–Umā Boon-Granting and Taṇḍi’s Hymn)
त॑ त्वां देवासुरनरास्तत्त्वेन न विदुर्भवम् मोहिता: खल्वनेनैव हृदिस्थेनाप्रकाशिना
taṁ tvāṁ devāsura-narās tattvena na vidur bhavam, mohitāḥ khalv anenaiva hṛdi-sthenāprakāśinā
વાયુ બોલ્યા— હે ભવ (મહાદેવ)! દેવ, અસુર અને મનુષ્યો તમને તત્ત્વરૂપે જાણતા નથી; કારણ કે હૃદયમાં સ્થિત અને અપ્રકાશિત એવી આ જ શક્તિથી તેઓ મોહિત થયા છે.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Even exalted beings—gods, asuras, and humans—fail to know Śiva’s true nature because māyā veils reality from within the heart; true knowledge requires inner illumination beyond delusion.
Vāyudeva addresses Mahādeva (Śiva), explaining why beings cannot recognize him correctly: an inner, unmanifest veiling power (māyā) keeps them deluded, so they miss his real form and greatness.