Shloka 7
आयुष्मान् भवते चैव यं श्रुत्वा पार्थिवात्मज । पुरुषस्तु सुसिद्धार्थ: प्रेत्य चेह च मोदते
āyuṣmān bhavate caiva yaṁ śrutvā pārthivātmaja | puruṣas tu susiddhārthaḥ pretya ceha ca modate || rājaputra ||
હે રાજકુમાર! જે આ મંત્ર સાંભળે છે, તે દીર્ઘાયુ બને છે અને તેના હેતુઓ સિદ્ધ થાય છે. તે ઇહલોકમાં પણ અને પરલોકમાં પણ આનંદ પામે છે.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Hearing (and by implication reverently receiving) a sacred mantra is presented as a dharmic act that yields both worldly welfare—longevity and success—and posthumous well-being, linking ethical-religious practice with benefits in both realms.
Bhishma, instructing a royal listener in Anushasana Parva, states the ‘fruit’ (phala) of a mantra just taught: whoever hears it becomes long-lived, achieves aims, and experiences joy in this life and the next.