Shloka 98
उद्धव: सुन्दर: सुन्दो रत्ननाभ: सुलोचन: । अर्को वाजसन: शृज्जी जयन्त: सर्वविज्जयी
uddhavaḥ sundaraḥ sundaḥ ratnanābhaḥ sulocanaḥ | arko vājasanaḥ śṛjñī jayantaḥ sarvavijjayī ||
ભીષ્મે કહ્યું—તેને ઉદ્ધવ, સુન્દર, સુન્દ, રત્નનાભ, સુલોચન; તેમજ અર્ક, વાજસન, શૃજ્ઞી, જયંત અને સર્વવિજ્જયી કહેવામાં આવે છે. આ ઉપનામો તેના સ્વેચ્છાવતાર, સૌંદર્ય-કરુણા, તેજસ્વી સ્વરૂપ, યાચકો પ્રત્યે ઉપકાર, પ્રલયકાળે રક્ષણ, અને અજય સર્વજ્ઞ અધિપત્યનું સ્તવન કરે છે—ભક્તિપૂર્વક સ્મરણને ધર્મરૂપે પ્રેરિત કરે છે.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Remembering and reciting the Lord’s auspicious names is presented as a dharmic act: the names encapsulate virtues—beauty, compassion, generosity, protective power, and invincibility—guiding the listener toward devotion and ethical orientation.
In Bhīṣma’s discourse (Anuśāsana Parva), he continues a litany of divine epithets, listing several names that glorify the Lord and hint at mythic functions (such as the horned fish form at pralaya), as part of a larger instruction on dharma and worship.