Shloka 33
महेष्वासो महीभर्ता श्रीनिवास: सतां गति: । अनिरुद्ध: सुरानन्दो गोविन्दो गोविदां पति:
maheṣvāso mahībhartā śrīnivāsaḥ satāṃ gatiḥ | aniruddhaḥ surānando govindo govidāṃ patiḥ ||
ભીષ્મે કહ્યું—તે મહેષ્વાસ છે—મહાન ધનુર્ધર; તે મહીભર્તા છે—પૃથ્વીને ધારણ કરનાર. તે શ્રીનિવાસ છે—જેનાં વક્ષસ્થળમાં શ્રીનો નિવાસ છે; તે સતાં ગતિ છે—સત્પુરુષોનો પરમ આશ્રય. તે અનિરુદ્ધ છે—જેને કોઈ રોકી ન શકે; તે સુરાનંદ છે—દેવતાઓને આનંદ આપનાર. તે ગોવિંદ છે—વેદવાણી દ્વારા પ્રાપ્ત થનાર; અને તે ગોવિદાં પતિ છે—વેદજ્ઞોનો સ્વામી.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the divine (Govinda) is simultaneously the cosmic sustainer and the ultimate refuge of the righteous; ethical life (dharma) finds its highest support in devotion to and reliance upon that supreme protector.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma is instructing Yudhiṣṭhira and, in this section, recites a sequence of divine names/epithets praising Govinda/Viṣṇu, highlighting qualities that inspire trust, reverence, and dharmic orientation.