Shloka 122
य इदं शृणुयान्नित्यं यश्चवापि परिकीर्तयेत् । नाशुभं प्राप्तुयात् किंचित् सोअमुत्रेह च मानव:
ya idaṁ śṛṇuyān nityaṁ yaś cāpi parikīrtayet | nāśubhaṁ prāpnuyāt kiñcit so 'mutreha ca mānavaḥ ||
ભીષ્મે કહ્યું—જે મનુષ્ય આનું નિત્ય શ્રવણ કરે છે અને જે તેનો કીર્તન અથવા પાઠ કરે છે, તેને આ લોકમાં તથા પરલોકમાં ક્યાંય પણ કોઈ અશુભ પ્રાપ્ત થતું નથી।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Regular listening to and recitation of the sacred hymn (here, the Viṣṇu-sahasranāma in context) is presented as a dhārmic practice that removes or prevents inauspicious outcomes, benefiting a person both in this life and in the next.
In the Anuśāsana Parva’s discourse, Bhīṣma is describing the fruits (phala-śruti) of the Viṣṇu-sahasranāma, assuring Yudhiṣṭhira that those who hear it regularly and those who recite it daily are protected from misfortune in both worlds.