Shloka 45
Śatarudrīya-prabhāva and Rudra’s Supremacy (शतरुद्रीयप्रभावः)
तस्य चाक्ष्णो महत् तेजो येनायं मथितो गिरि: । त्वत्प्रियार्थ च मे देवि प्रकृतिस्थ: पुनः कृत:
tasya cākṣṇo mahat tejo yenāyaṁ mathito giriḥ | tvatpriyārthaṁ ca me devi prakṛtisthaḥ punaḥ kṛtaḥ ||
તે નેત્રનું જ તે મહાન તેજ હતું, જેના કારણે આ પર્વત મથાઈને કંપી ઊઠ્યો. અને દેવી! તારી પ્રીતિ માટે, તને પ્રસન્ન કરવા માટે મેં આ પર્વતરાજ હિમવાનને ફરી તેની સ્વાભાવિક સ્થિર સ્થિતિમાં સ્થાપ્યો.
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
Immense power is not merely destructive; it is ethically completed by restoration and restraint. Śiva’s act shows that divine might, when guided by devotion and concern for order, both disrupts and then re-establishes balance.
Maheśvara explains that the tremendous radiance from his eye shook/churned the mountain, but then—out of regard for the Goddess—he returned the mountain (Himavān) to its normal, natural state.