Shloka 10
Śiva-nāmānukīrtana-prastāvaḥ
Prologue to the praise of Śiva and the Upamanyu testimony
रुद्रभवत्या तु कृष्णेन जगद् व्याप्तं महात्मना । त॑ं प्रसाद्य तदा देवं बदर्या किल भारत
rudrabhavatyā tu kṛṣṇena jagad vyāptaṃ mahātmanā | taṃ prasādya tadā devaṃ badaryā kila bhārata ||
ભીષ્મ બોલ્યા—રુદ્રશક્તિથી યુક્ત મહાત્મા શ્રીકૃષ્ણે આ સમગ્ર જગતને વ્યાપ્ત કરી રાખ્યું છે. હે ભારત! કહે છે કે પૂર્વકાળમાં બદરીમાં મહાદેવને પ્રસન્ન કરીને, દિવ્યદૃષ્ટિ મહેશ્વર પાસેથી તેમણે સર્વ પ્રાપ્તિઓથી પણ શ્રેષ્ઠ એવું ‘અતિપ્રિયત્વ’ પ્રાપ્ત કર્યું; તેથી તેઓ સર્વ લોકોમાં પ્રિયતમ બન્યા.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that true greatness and universal influence are grounded in devotion and humility before the divine: Krishna’s pervasion of the world is linked to Rudra’s grace, obtained by sincerely pleasing Mahadeva at Badarī.
Bhishma, instructing the Bharata king (Yudhiṣṭhira), recounts a traditional account: Krishna once worshipped and pleased Mahadeva at Badarī, and from that deity received a special favor—becoming supremely dear across the worlds—thereby explaining Krishna’s extraordinary stature.