Shloka 18
Umā–Maheśvara-saṃvāda: Varṇa-bhraṃśa, Ācāra (Vṛtta), and Karmic Ascent/Decline
कल्य उत्थाय यो मर्त्य: स्पृशेद् गां वै घृतं दधि । सर्षपं च प्रियज्ूं च कल्मषात् प्रतिमुच्यते,जो मनुष्य प्रतिदिन प्रातः:काल उठकर गाय, घी, दही, सरसों और राईका स्पर्श करता है, वह पापसे मुक्त हो जाता है
kāly utthāya yo martyaḥ spṛśed gāṃ vai ghṛtaṃ dadhi | sarṣapaṃ ca priyajūṃ ca kalmaṣāt pratimucyate ||
જે મનુષ્ય દરરોજ પ્રાતઃકાળે ઊઠીને ગાય, ઘી, દહીં, સરસવ અને પ્રિયજૂનો સ્પર્શ કરે છે, તે કલ્મષ—પાપથી મુક્ત થાય છે.
बलदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that beginning the day with a disciplined, auspicious act—touching revered and purifying substances—supports moral purification and freedom from sin (kalmaṣa), framing purity as a practical component of dharma.
Baladeva (Balarāma) states a prescriptive rule within a dharma-oriented discourse: a morning observance involving contact with specific sacred/purificatory items is said to remove moral taint.