Shloka 2
Dāna–Tapaḥ Praśaṃsā and Gṛhastha-Upadeśa
Maitreya
तस्य धर्मार्थविदुषो दृष्टवा तद् विपुलं तपः । आजगाम द्विजश्रेष्ठ: कृष्णद्वैपषायनस्तदा
tasya dharmārthaviduṣo dṛṣṭvā tad vipulaṃ tapaḥ | ājagāma dvijaśreṣṭhaḥ kṛṣṇadvaipāyanas tadā ||
ધર્મ અને અર્થના તત્ત્વને જાણનાર તે રાજકુમારની ઉગ્ર અને વિશાળ તપસ્યા જોઈ, તે સમયે દ્વિજશ્રેષ્ઠ શ્રીકૃષ્ણદ્વૈપાયન વ્યાસ તેની પાસે આવ્યા.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
When a ruler (or aspirant) combines understanding of dharma (ethical duty) and artha (practical welfare) with sincere tapas (disciplined effort), it becomes worthy of recognition and guidance from realized sages; moral insight must be supported by lived self-discipline.
Bhīṣma narrates that Vyāsa, the eminent Brahmin sage, comes to a prince after witnessing the prince’s great austerities—signaling a moment where ascetic commitment invites authoritative counsel.