Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 132
Ahiṃsā as Threefold Restraint (Mind–Speech–Action) and the Ethics of Consumption
अपरस्मिन् कथायोगे भूय: श्रोष्यसि भारत । एतन्मया महाराज ब्रह्मणो वदत: पुरा
aparasmin kathāyoge bhūyaḥ śroṣyasi bhārata | etan mayā mahārāja brahmaṇo vadataḥ purā ||
યુધિષ્ઠિર બોલ્યા—હે ભારત! બીજા કોઈ સંવાદ-પ્રસંગમાં તું આ વિષય ફરી સાંભળશે. મહારાજ! પ્રાચીનકાળે બ્રહ્માજી બોલતા હતા ત્યારે મેં આ જ વાતો તેમના મુખેથી સાંભળી હતી. તું પૂછ્યું તેથી, મેં જેમ સાંભળ્યું તેમ જ યથાર્થ રીતે તને વર્ણવી કહ્યું. રાજન, આ સાંભળી તું સદા ધર્મમાં મન લગાવ.
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes faithful transmission of dharma-teaching: Yudhiṣṭhira claims he is repeating what he once heard from Brahmā, and urges the listener to keep the mind steadily engaged in dharma.
Yudhiṣṭhira concludes or frames a teaching by noting that the same topic will be heard again in another narrative setting, and he authenticates his account by tracing it back to Brahmā’s earlier discourse.