Shloka 15
आदि पर्व, अध्याय 67 — गान्धर्वविवाह-समयः
Duḥṣanta–Śakuntalā: Gandharva Marriage and Succession Condition
दैतेय: सो5भवद् राजा हार्दिक्यो मनुजर्षभ: । वृषपर्वेति विख्यात: श्रीमान् यस्तु महासुर:
vaiśampāyana uvāca |
daiteyaḥ so 'bhavad rājā hārdikyo manujaarṣabhaḥ |
vṛṣaparveti vikhyātaḥ śrīmān yas tu mahāsuraḥ ||
વૈશંપાયન બોલ્યા— તે દૈત્ય મનુષ્યોમાં હાર્દિક્ય નામે રાજા થયો, મનુષ્યોમાં શ્રેષ્ઠ. અને વૃષપર્વા તરીકે વિખ્યાત શ્રીમાન મહાસુર પણ મનુષ્યલોકમાં એ જ નામે પ્રસિદ્ધ થયો।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores an epic motif: beings of Asuric/Daityic lineage can take human birth as kings, implying that political power may carry latent ethical tendencies. It invites discernment—nobility of title and splendor (śrī) do not automatically guarantee dharmic conduct.
Vaiśampāyana continues a catalog of supernatural beings (Daityas/Asuras) who are said to have been born on earth as notable rulers. Here he identifies a Daitya as becoming King Hārdikya, and the famed Asura Vṛṣaparvan as appearing as the king known by that name.