Shloka 37
Duḥṣantasya Vana-praveśaḥ
King Duḥṣanta’s Entry into the Forest Hunt
तस्यां नद्यामजनयन्मिथुनं पर्वत: स्वयम् । तस्माद् विमोक्षणात् प्रीता नदी राज्ञे न््यवेदयत्
tasyāṃ nadyām ajanayan mithunaṃ parvataḥ svayam | tasmād vimokṣaṇāt prītā nadī rājñe nyavedayat ||
વૈશમ્પાયન બોલ્યા— તે નદીમાં પર્વતે પોતે જ જોડિયા સંતાન ઉત્પન્ન કર્યું. અવરોધમાંથી મુક્ત કરવાને કારણે પ્રસન્ન થયેલી નદીએ તે બંને સંતાનો રાજાને અર્પણ કર્યા.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights reciprocity and gratitude as ethical principles: a benefaction (release from obstruction) is answered with a meaningful offering, and extraordinary births are placed under rightful protection to maintain order (dharma) within the kingdom.
A mountain, in connection with a river, produces twin offspring. The river, pleased at being freed from an obstruction, brings and entrusts the twins to King Uparicara, integrating a wondrous event into the framework of royal responsibility.