Shloka 107
Duḥṣantasya Vana-praveśaḥ
King Duḥṣanta’s Entry into the Forest Hunt
गौतमान्मिथुनं जज्ञे शरस्तम्बाच्छरद्वत: | अश्वत्थाम्नश्न॒ जननी कृपश्चैव महाबल:
Gautamān mithunaṃ jajñe śarastambāc charadvataḥ | aśvatthāmnaś ca jananī kṛpī caiva mahābalāḥ kṛpaś caiva ||
ગૌતમવંશીય શરદ્વતનું વીર્ય શરસ્તંબ પર પડી બે ભાગમાં વિભાજિત થયું; તેમાંથી એક કન્યા અને એક પુત્ર જન્મ્યા. કન્યાનું નામ કૃપી—જે આગળ ચાલીને અશ્વત્થામાની જનની બની; અને પુત્ર મહાબલી કૃપ તરીકે પ્રસિદ્ધ થયો.
दाश उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that birth and destiny can arise from unexpected circumstances, yet such origins do not diminish one’s later significance; it frames Kṛpa and Kṛpī as divinely-tinged figures whose later choices and affiliations will matter ethically in the epic’s unfolding.
Daśa narrates the origin story of Śaradvat’s twins: his seed falls on a reed-thicket, divides into two, and from it are born Kṛpī and Kṛpa; Kṛpī later becomes Aśvatthāmā’s mother, and Kṛpa becomes renowned as a mighty man.