त॑ संकल्पं विदित्वाग्नेर्ज्ञात्वा पुत्रांक्ष बालकान् । सोभितुष्टाव विप्रर्षिब्राह्माणो जातवेदसम्
taṁ saṅkalpaṁ viditvāgner jñātvā putrāṁś ca bālakān | so 'bhituṣṭāva viprarṣir brāhmaṇo jātavedasam ||
વૈશમ્પાયને કહ્યું—અગ્નિના તે સંકલ્પને જાણી અને તે બાળકોને પોતાના જ પુત્રો તરીકે ઓળખી, તે બ્રાહ્મણ—વಿಪ્રોમાં શ્રેષ્ઠ ઋષિ—પ્રસન્ન થયો અને જાતવેદસ્ (અગ્નિ)ની સ્તુતિ કરવા લાગ્યો.
वैशम्पायन उवाच
When a higher purpose (saṅkalpa) becomes clear—especially one aimed at protection and rightful welfare—one should respond with gratitude and reverence rather than doubt. Recognizing beneficence and honoring it is presented as a dharmic reaction.
The speaker narrates that a brahmin-sage understands Agni’s intention and realizes the children are Agni’s sons; pleased, he praises Agni under the epithet Jātavedas.