Shloka 9
Ādi Parva, Adhyāya 180 — Svayaṃvara-Virodha and Pāṇḍava Parākrama
Draupadī Episode
प्रतिषेद्धा हि पापस्य यदा लोकेषु विद्यते । तदा सर्वेषु लोकेषु पापकृन्नोपपद्यते
pratiṣeddhā hi pāpasya yadā lokeṣu vidyate | tadā sarveṣu lokeṣu pāpakṛn nopapadyate ||
atha pulastyaḥ pulaḥ kratuś caiva mahākratuḥ | tatrājagmur amitraghna rakṣasāṁ jīvitepsayā ||
ઊર્વે કહ્યું—જ્યાં સુધી લોકોમાં પાપને રોકનાર કોઈ હોય, ત્યાં સુધી સર્વ લોકોમાં પાપીઓનું સર્વત્ર પ્રભુત્વ શક્ય નથી. એ જ રીતે, હે શત્રુઘ્ન અર્જુન, પુલસ્ત્ય, પુલહ, ક્રતુ અને મહાક્રતુ પણ રાક્ષસોના પ્રાણ બચાવવાની ઇચ્છાથી ત્યાં આવ્યા.
ऑर्व उवाच
Educational Q&A
The verse asserts an ethical principle: when there exists a moral restrainer—someone or some force that checks wrongdoing—sin cannot become universally dominant. Social and cosmic order depend on the presence of such restraint.
Aurva addresses Arjuna and explains a general moral point about the prevention of sin; then he notes that certain great sages—Pulastya, Pulaha, Kratu, and Mahākratu—arrive at a particular place with the intention of safeguarding the lives of the Rākṣasas.