Shloka 4
Ādi Parva, Adhyāya 180 — Svayaṃvara-Virodha and Pāṇḍava Parākrama
Draupadī Episode
अशिष्टानां नियन्ता हि शिष्टानां परिरक्षिता । स्थाने रोष: प्रयुक्त: स्यान्नूपै: सर्वजिगीषुभि:
aurva uvāca |
aśiṣṭānāṁ niyantā hi śiṣṭānāṁ parirakṣitā |
sthāne roṣaḥ prayuktaḥ syān nṛpaiḥ sarvajigīṣubhiḥ ||
na hi taṁ vārayāmāsa vasiṣṭho rakṣasāṁ vadhāt |
dvitīyām asya mā bhāḍukṣa pratijñām iti niścayāt ||
ઔર્વે કહ્યું— “યોગ્ય સમયે પ્રયોગમાં લાવવામાં આવેલો રોષ—વિશેષ કરીને સર્વને જીતવા ઇચ્છતા રાજાઓ માટે—અશિષ્ટોનું દમન કરે છે અને શિષ્ટ-સાધુઓનું રક્ષણ કરે છે.” તેથી ‘તેની બીજી પ્રતિજ્ઞા ભંગ ન થાય’ એવો નિશ્ચય કરીને વશિષ્ઠે તેને રાક્ષસવધથી રોક્યો નહીં।
ऑर्व उवाच
Educational Q&A
Anger is not inherently condemned; when governed by dharma and used at the right time, it functions as legitimate royal force—restraining the wicked and safeguarding the righteous—while fidelity to vows remains a binding ethical constraint.
Aurva explains why Vasiṣṭha did not stop the slaying of the rākṣasas: Vasiṣṭha judged the action as timely and protective, and he also chose not to interfere in a way that would make the agent violate a second solemn vow.