Shloka 2
गान्धारीपुत्रोत्पत्तिः — The Birth of Gāndhārī’s Hundred Sons (and Yuyutsu); Omens and Counsel on Succession
वैशम्पायन उवाच बभूव ब्राह्मण: कश्रिन्माण्डव्य इति विश्रुत: । धृतिमान् सर्वधर्मज्ञ: सत्ये तपसि च स्थित:
Vaiśampāyana uvāca: babhūva brāhmaṇaḥ kaścin Māṇḍavya iti viśrutaḥ | dhṛtimān sarvadharmajñaḥ satye tapasi ca sthitaḥ ||
વૈશમ્પાયને કહ્યું— “હે રાજન! પૂર્વકાળમાં માંડવ્ય નામે પ્રસિદ્ધ એક બ્રાહ્મણ હતા; તેઓ ધૈર્યવાન, સર્વધર્મજ્ઞ, સત્યનિષ્ઠ અને તપમાં સ્થિત હતા.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse establishes an ethical ideal: true authority in dharma rests on inner steadiness (dhṛti), comprehensive understanding of righteous conduct (sarvadharmajñatā), and unwavering commitment to truth (satya) and disciplined austerity (tapas).
Vaiśampāyana introduces a renowned brāhmaṇa named Māṇḍavya to the king, describing his character and virtues as a prelude to the ensuing episode centered on dharma and its consequences.