Shloka 3
Pāṇḍu’s Marriages, Conquests, and Triumphal Return (पाण्डोर्विवाह-विजय-प्रत्यागमनम्)
वैशम्पायन उवाच ततः सत्यवती भीष्मं वाचा संसज्जमानया । विहसन्तीव सत्रीडमिदं वचनमब्रवीत्
vaiśampāyana uvāca tataḥ satyavatī bhīṣmaṃ vācā saṃsajjamānayā | vihasantīva sa-trīḍam idaṃ vacanam abravīt |
વૈશંપાયન બોલ્યા—જનમેજય! ત્યારબાદ સત્યવતી સંકોચથી અડખળાતી વાણી સાથે, જાણે હળવી હાસ્યછાયા અને સ્ત્રીસુલભ લજ્જા ધરાવી, ભીષ્મને આ વચન બોલી।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical texture of speech in sensitive family matters: even when duty requires difficult requests, modesty and restraint shape how one speaks, reflecting social dharma and personal decorum.
Satyavatī is about to address Bhīṣma with a delicate proposal; she begins speaking with a hesitant, modest tone, smiling faintly yet feeling bashful, signaling the gravity and intimacy of what she is about to ask.