Kurma Purana — Uttara Bhaga, Shloka 1
Snātaka and Gṛhastha-Dharma: Conduct, Marriage Norms, Daily Rites, and Liberating Virtues
इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे चतुर्दशो ऽध्यायः व्यास उवाच वेदं वेदौ तथा वेदान् वेदान् वा चतुरो द्विजाः / अधीत्य चाधिगम्यार्थं ततः स्नायाद् द्विजोत्तमः
iti śrīkūrmapurāṇe ṣaṭsāhastryāṃ saṃhitāyāmuparivibhāge caturdaśo 'dhyāyaḥ vyāsa uvāca vedaṃ vedau tathā vedān vedān vā caturo dvijāḥ / adhītya cādhigamyārthaṃ tataḥ snāyād dvijottamaḥ
આ રીતે શ્રીકૂર્મપુરાણની ષટ્સાહસ્ત્રી સંહિતાના ઉત્તરવિભાગમાં ચૌદમો અધ્યાય પૂર્ણ થયો. વ્યાસે કહ્યું—દ્વિજોત્તમે એક વેદ, અથવા બે, અથવા વેદો—અહીં સુધી કે ચારેય—અધ્યયન કરીને તેમનો તાત્પર્ય સમજી લીધા પછી, સમાવર્તન-સ્નાન કરવું જોઈએ।
Vyasa
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: vira
FAQs
This verse does not directly define Ātman; it frames a dharmic prerequisite—Vedic study followed by purification—supporting the broader Purāṇic path where inner realization is grounded in disciplined learning and ritual-ethical purity.
No specific āsana or meditation is named; the practice emphasized is preparatory discipline: adhyayana (scriptural study) with artha-grahaṇa (understanding the meaning), followed by snāna (purificatory bathing), which functions as a sādhana-support for later Yoga and devotion in the Kurma Purana.
It does not mention Śiva or Viṣṇu explicitly; instead, it presents shared dharmic norms (Vedic learning and purification) that underpin the Kurma Purana’s broader Shaiva–Vaishnava synthesis.