मुनय ऊचुः तव वक्त्राब्धिसंभूतम् अमृतं वाङ्मयं मुने पिबतां नो द्विजश्रेष्ठ न तृप्तिर् इह दृश्यते //
અહીં અધ્યાય 236 શરૂ થાય છે; શ્લોક ક્રમાંક 1 દર્શાવાયો છે, પરંતુ મૂળ પાઠ નથી।