Srimad Bhagavatam — Panchama Skandha, Shloka 8
Dhruva-loka as the Cosmic Pivot and the Śiśumāra-cakra
Viṣṇu’s Astral Form
एतदु हैव भगवतो विष्णो: सर्वदेवतामयं रूपमहरह: सन्ध्यायां प्रयतो वाग्यतो निरीक्षमाण उपतिष्ठेत नमो ज्योतिर्लोकाय कालायनायानिमिषां पतये महापुरुषायाभिधीमहीति ॥ ८ ॥
etad u haiva bhagavato viṣṇoḥ sarva-devatāmayaṁ rūpam aharahaḥ sandhyāyāṁ prayato vāgyato nirīkṣamāṇa upatiṣṭheta namo jyotir-lokāya kālāyanāyānimiṣāṁ pataye mahā-puruṣāyābhidhīmahīti.
હે રાજન, આ રીતે વર્ણવાયેલ શિશુમારનું શરીર સર્વદેવતામય ભગવાન વિષ્ણુનું બાહ્ય સ્વરૂપ માનવું જોઈએ. દરરોજ પ્રાતઃ, મધ્યાહ્ન અને સાયંકાળે, મન-વાણી સંયમિત કરીને, આ સ્વરૂપનું મૌન દર્શન કરી ઉપાસના કરવી અને આ મંત્ર બોલવો: “જ્યોતિર્લોકના આશ્રય, કાળસ્વરૂપ, ગ્રહગતિઓના આધાર, દેવતાઓના સ્વામી, મહાપુરુષ! તમને નમસ્કાર; અમે તમારું ધ્યાન કરીએ છીએ।”
FAQs
This verse advises that at twilight one should be purified, control speech, steadily gaze upon Viṣṇu’s all-deity-comprising cosmic form, and worship Him with a prayer of meditation.
In the cosmological context of Canto 5, the luminaries and their presiding powers are presented as dependent on the Supreme; thus Viṣṇu is honored as the source and integrated form in whom all divine administrations rest.
Set a brief dawn/dusk routine: quiet the phone and speech for a few minutes, contemplate the Lord as the light behind all order and time, and offer a simple prayer—building steadiness, gratitude, and devotion.