Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 34
Ikṣvāku Dynasty: Vikukṣi’s Offense, Purañjaya’s Victory, Māndhātā’s Birth, and Saubhari’s Fall and Renunciation
त्रसद्दस्युरितीन्द्रोऽङ्ग विदधे नाम यस्य वै । यस्मात् त्रसन्ति ह्युद्विग्ना दस्यवो रावणादय: ॥ ३३ ॥ यौवनाश्वोऽथ मान्धाता चक्रवर्त्यवनीं प्रभु: । सप्तद्वीपवतीमेक: शशासाच्युततेजसा ॥ ३४ ॥
trasaddasyur itīndro ’ṅga vidadhe nāma yasya vai yasmāt trasanti hy udvignā dasyavo rāvaṇādayaḥ
હે પરીક્ષિત! રાવણાદિ દસ્યુ-ચોરો ભયથી કંપતા હોવાથી ઇન્દ્રએ તેનું નામ ‘ત્રસદ્દસ્યુ’ રાખ્યું. અચ્યુતની કૃપાથી યુવનાશ્વપુત્ર માંધાતા એવો તેજસ્વી ચક્રવર્તી થયો કે સાત દ્વીપવાળી પૃથ્વી પર એકલાએ જ શાસન કર્યું।
FAQs
It means “one who makes the dasyus (lawless plunderers) tremble,” indicating a ruler whose dharmic power restrains criminals and aggressors.
The verse states Indra formally conferred the name, highlighting the king’s recognized, divinely sanctioned role as a protector who curbs disorder.
Leadership should protect the innocent and deter exploitation; real authority is shown by establishing safety and dharma, not by personal gain.