Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 31
The Disappearance of the Yadu Dynasty and Lord Kṛṣṇa’s Departure
बिभ्रच्चतुर्भुजं रूपं भ्राजिष्णु प्रभया स्वया । दिशो वितिमिरा: कुर्वन् विधूम इव पावक: ॥ २८ ॥ श्रीवत्साङ्कं घनश्यामं तप्तहाटकवर्चसम् । कौशेयाम्बरयुग्मेन परिवीतं सुमङ्गलम् ॥ २९ ॥ सुन्दरस्मितवक्त्राब्जं नीलकुन्तलमण्डितम् । पुण्डरीकाभिरामाक्षं स्फुरन्मकरकुण्डलम् ॥ ३० ॥ कटिसूत्रब्रह्मसूत्रकिरीटकटकाङ्गदै: । हारनूपुरमुद्राभि: कौस्तुभेन विराजितम् ॥ ३१ ॥ वनमालापरीताङ्गं मूर्तिमद्भिर्निजायुधै: । कृत्वोरौ दक्षिणे पादमासीनं पङ्कजारुणम् ॥ ३२ ॥
bibhrac catur-bhujaṁ rūpaṁ bhrājiṣṇu prabhayā svayā diśo vitimirāḥ kurvan vidhūma iva pāvakaḥ
પ્રભુ પોતાની જ પ્રભાથી તેજસ્વી ચતુર્ભુજ રૂપ ધારણ કરીને, ધૂમરહિત અગ્નિની જેમ સર્વ દિશાઓનો અંધકાર દૂર કરતા હતા. વક્ષસ્થળે શ્રીવત્સચિહ્ન; દેહ ઘનશ્યામ મેઘવર્ણ, અને કાંતિ ગળેલા સોનાની જેમ ઝળહળતી; રેશમી વસ્ત્રયુગલથી તેઓ મંગલરૂપે આવરિત હતા. કમલમુખ પર સુંદર સ્મિત, નિલા કેશોથી શિર મંડિત, કમલસમાન મનોહર નેત્રો, અને મકરાકાર કુંડળો ચમકતા. કમરપટ્ટો, યજ્ઞોપવીત, મુકુટ, કટક-અંગદ, કૌસ્તુભમણિ, હાર, નૂપુર અને રાજચિહ્નોથી તેઓ વિરાજમાન હતા. વનમાલાથી પરિત અંગ અને મૂર્તિમાન પોતાના આયુધોથી ઘેરાયેલા, તેઓ આસનસ્થ હતા અને જમણી જાંઘ પર કમલલાલ તળિયાવાળો ડાબો પગ રાખ્યો હતો.