Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 28
The Disappearance of the Yadu Dynasty and Lord Kṛṣṇa’s Departure
बिभ्रच्चतुर्भुजं रूपं भ्राजिष्णु प्रभया स्वया । दिशो वितिमिरा: कुर्वन् विधूम इव पावक: ॥ २८ ॥ श्रीवत्साङ्कं घनश्यामं तप्तहाटकवर्चसम् । कौशेयाम्बरयुग्मेन परिवीतं सुमङ्गलम् ॥ २९ ॥ सुन्दरस्मितवक्त्राब्जं नीलकुन्तलमण्डितम् । पुण्डरीकाभिरामाक्षं स्फुरन्मकरकुण्डलम् ॥ ३० ॥ कटिसूत्रब्रह्मसूत्रकिरीटकटकाङ्गदै: । हारनूपुरमुद्राभि: कौस्तुभेन विराजितम् ॥ ३१ ॥ वनमालापरीताङ्गं मूर्तिमद्भिर्निजायुधै: । कृत्वोरौ दक्षिणे पादमासीनं पङ्कजारुणम् ॥ ३२ ॥
bibhrac catur-bhujaṁ rūpaṁ bhrājiṣṇu prabhayā svayā diśo vitimirāḥ kurvan vidhūma iva pāvakaḥ
પ્રભુ પોતાની જ પ્રભાથી તેજસ્વી ચતુર્ભુજ રૂપ ધારણ કરીને હતા; ધૂમરહિત અગ્નિની જેમ તેમની કાંતિ સર્વ દિશાઓનો અંધકાર દૂર કરતી હતી। તેમનો વર્ણ ઘનશ્યામ મેઘ સમાન હતો અને કાંતિ તપ્ત સોનાની જેમ ઝળહળતી; વક્ષસ્થળે શ્રીવત્સચિહ્નથી સર્વમંગલમય રૂપ શોભતું હતું। રેશમી વસ્ત્રયુગલ ધારણ કરીને, કમલમુખ પર સુંદર સ્મિત, નિલા કુંતલ, મનોહર કમલનેત્ર અને ઝગમગતા મકરાકાર કુંડળો હતા। કટિસૂત્ર, યજ્ઞોપવીત, મુકુટ, કટક, અંગદ, હાર, નૂપુર અને રાજચિહ્નો તથા કૌસ્તુભમણિથી તેઓ વિરાજમાન હતા। વનમાલાથી અલંકૃત અંગોની આસપાસ તેમના નિજ આયુધો મૂર્તિમાન બની ઊભા હતા; તેઓ જમણી જાંઘ પર ડાબો પગ—કમલલાલ તળિયાવાળો—મૂકી આસનસ્થ હતા।