Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 22
Sāṅkhya of Creation and Annihilation
Sarga–Nirodha-viveka
अन्ने प्रलीयते मर्त्यमन्नं धानासु लीयते । धाना भूमौ प्रलीयन्ते भूमिर्गन्धे प्रलीयते ॥ २२ ॥ अप्सु प्रलीयते गन्ध आपश्च स्वगुणे रसे । लीयते ज्योतिषि रसो ज्योती रूपे प्रलीयते ॥ २३ ॥ रूपं वायौ स च स्पर्शे लीयते सोऽपि चाम्बरे । अम्बरं शब्दतन्मात्र इन्द्रियाणि स्वयोनिषु ॥ २४ ॥ योनिर्वैकारिके सौम्य लीयते मनसीश्वरे । शब्दो भूतादिमप्येति भूतादिर्महति प्रभुः ॥ २५ ॥ स लीयते महान् स्वेषु गुणेषु गुणवत्तमः । तेऽव्यक्ते सम्प्रलीयन्ते तत् काले लीयतेऽव्यये ॥ २६ ॥ कालो मायामये जीवे जीव आत्मनि मय्यजे । आत्मा केवल आत्मस्थो विकल्पापायलक्षणः ॥ २७ ॥
anne pralīyate martyam annaṁ dhānāsu līyate dhānā bhūmau pralīyante bhūmir gandhe pralīyate
પ્રલય સમયે જીવનું નશ્વર દેહ અન્નમાં લય પામે છે; અન્ન ધાન્યોમાં, ધાન્ય ભૂમિમાં, ભૂમિ ગંધ-તન્માત્રામાં. ગંધ જળમાં, જળ રસમાં, રસ અગ્નિમાં, અગ્નિ રૂપમાં; રૂપ સ્પર્શમાં, સ્પર્શ વાયુમાં, વાયુ આકાશમાં, આકાશ શબ્દ-તન્માત્રામાં. ઇન્દ્રિયો પોતાના અધિષ્ઠાતૃ દેવોમાં, તેઓ મનમાં, મન સાત્ત્વિક અહંકારમાં; શબ્દ તામસ અહંકારમાં, તે મહત્તત્ત્વમાં; મહત્તત્ત્વ ગુણોમાં, ગુણ અવ્યક્તમાં, અવ્યક્ત કાળમાં; કાળ મહાપુરુષમાં, અને તે જીવબીજ અજન્મા પરમાત્મા એવા મારેમાં લય પામે છે. હું જ એકમાત્ર આત્મા, સ્વયંસ્થિત; સૃષ્ટિ-પ્રલય મારીમાંથી પ્રગટ થાય છે।
The annihilation of the material world is the reversal of the process of creation, and ultimately everything is merged to rest within the Supreme Lord, who remains full in His absolute position.